Het oude centrum van Calpe: een wandeling langs kunst, pleinen en de beste plekjes

De bezienswaardigheden in het oude centrum van Calpe leveren een merkwaardige ontdekking op. Je loopt door smalle straatjes met gekalkte muren en denkt naar iets ouds te kijken. Maar van de eenentwintig kunstwerken die er nu hangen en staan, zijn er elf in de afgelopen drie jaar bijgekomen.

De gemeente maakt er nu een openluchtmuseum van met een vaste route en bewegwijzering: het MAU, het Museu d’Art Urbà. Het wordt binnenkort officiëel gepresenteerd, al staat er nog geen datum op.

Het resultaat is een wijk die twee dingen tegelijk is: een middeleeuwse kern met een verdedigingstoren en een kerk die ooit een schuilplaats was, en een hedendaags kunstparcours dat nog groeit. Hieronder lopen we hem.

Waarom het oude centrum nu anders is dan drie jaar geleden

Het Poble Antic, zoals het hier heet, lag er jarenlang verstild bij. De laatste drie jaar is dat omgeslagen: nieuwe horeca, kunstgalerieën, overnachtingsplekken, rondleidingen die stelselmatig volgeboekt raken, en bovenal kunst aan de muren.

Het MAU bundelt eenentwintig werken tot één route: mozaïeken, muurschilderingen en beelden, met bordjes erbij. Elf daarvan zijn in drie jaar toegevoegd. Twee bestaande muurschilderingen zijn volledig gerestaureerd en drie andere gaan binnen enkele maanden onder handen.

De verantwoordelijke wethouder, Guillermo Sendra van Cultuur en Oude Stad, noemt de wijk inmiddels een cultureel en artistiek ijkpunt, met duurzaamheid, spreiding over het jaar en respect voor de tradities als uitgangspunten.

Dat laatste is voor jou als bezoeker het relevante woord: spreiding over het jaar. Er is hier in november evenveel te zien als in juli, en dan heb je de straatjes voor jezelf.

Waar je begint en waar je de auto laat

Het oude centrum ligt op de heuvel, niet aan het water. Dat is de eerste misvatting om op te ruimen: je komt er niet langs tijdens een strandwandeling, je gaat er bewust heen.

De auto. Rijd niet de wijk in. De straten zijn autovrij en de weinige die dat niet zijn, zijn te smal om je te laten keren. Parkeer onderaan, in de buurt van de Plaza Mayor of de Ajuntament, en loop omhoog.

Schoenen. Hellend, gekasseid en op sommige plekken glad bij regen. Dit is geen wandeling op slippers, ook al kom je net van het strand.

Tijd. Reken op anderhalf uur als je alleen loopt en kijkt, en op een halve dag als je de musea meeneemt en ergens gaat zitten.

Wanneer. Vroeg in de ochtend voor het licht en de stilte, of aan het eind van de middag als de gevels oranje worden. Midden op de dag staat de zon recht boven de smalle straatjes en zie je het minst.

De Torreó de la Peça: begin bij de toren

Begin op de plaza de la Vila, bij de ronde stenen toren die uit de oude stadsmuur steekt. Dat is de Torreó de la Peça.

De naam verwijst naar een stuk geschut dat hier ooit stond; in de tuin eronder ligt nog een kanon, en dat maakt het verhaal meteen duidelijk. De toren is onderdeel van de verdedigingsmuur die Calpe moest beschermen tegen aanvallen vanaf zee, en die is niet theoretisch: de aanval van 1744 is hier nog altijd het feest van het jaar.

Over de ouderdom lopen de bronnen uiteen. De ene plaatst de toren aan het eind van de veertiende of het begin van de vijftiende eeuw, de andere spreekt van een veertiende-eeuws bolwerk. Wij geven dus geen jaartal; neem aan dat je naar laatmiddeleeuws metselwerk kijkt.

In de toren zit het Museu del Col·leccionisme, een klein museum met publieke en particuliere verzamelingen en wisselende exposities. Klein betekent hier ook echt klein, dus verwacht geen museumbezoek van twee uur.

De Iglesia Antigua: een kerk die ook een schuilplaats was

Tegen de moderne parochiekerk aan zit het oudste gebouw van de wijk: de Iglesia Antigua, gotisch-mudejar van stijl.

Dit is het stuk dat de meeste bezoekers missen omdat het er van buiten uitziet als een aanbouw. Binnen staan de ribgewelven op de foto hierboven, en hangt een retabel uit de vijftiende eeuw.

Het interessantste eraan is niet de stijl maar de functie. Het gebouw had er twee: eredienst én versterkte schuilplaats voor de burgerbevolking. In een kustdorp dat regelmatig werd overvallen, was de kerk letterlijk het laatste toevluchtsoord. Dat verklaart de dikte van de muren en de kleine ramen.

Als je één ding in het oude centrum binnengaat, maak het dit.

De moderne kerk met het mozaïek

Ernaast staat de parochiekerk van Nuestra Señora de las Nieves, in het Valenciaans Mare de Déu de les Neus, uit de jaren zeventig.

Die botst opzettelijk met de rest: strakke lijnen, een groot mozaïek op de buitengevel en glas-in-lood dat het interieur licht houdt. Veel bezoekers lopen er met een rimpel langs. Blijf even staan, want de combinatie van de twee kerken naast elkaar, zes eeuwen uit elkaar en met een gedeelde muur, is het eigenlijke monument hier.

Dit is ook de kerk waar tijdens de Moros y Cristianos de mis, de kaarsenofferande en het vertrek van de processie plaatsvinden. Dat verhaal staat in onze gids over het feest.

De straten met haakwerk boven je hoofd

Dit is het beeld waar Calpe de laatste jaren om bekendstaat, en het is geen toeristische vondst maar handwerk van de vereniging voor fibromyalgie van de gemeente.

Boven de straten hangen gehaakte luifels, in vier straten en op één plein:

• calle San José
• calle Sant Roc
• calle Pare Sant
• calle Santísimo Cristo
• plein Mestre Llopis

Ze doen twee dingen tegelijk: schaduw geven en de straat kleuren. Fotografeer ze tegen de zon in, dan licht het garen op.

In diezelfde calle Santísimo Cristo hangen lokale schilders hun werk op, op de eerste en de derde zaterdag van elke maand. Plan je bezoek daarop als je iets mee naar huis wilt nemen.

De muurschilderingen en wat er nog komt

De muurschilderingen zijn het hart van het MAU en liggen verspreid door de wijk. Er is geen kaart nodig: je loopt er vanzelf tegenaan, en met de nieuwe bewegwijzering straks helemaal.

Een van de bekendste zit niet op een woonhuis maar op de gevel van het toeristenbureau, gemaakt door muralist Gastón Castelló.

Wat je moet weten over de staat ervan: twee schilderingen zijn volledig gerestaureerd, en drie andere worden de komende maanden aangepakt. Als je er een in de steigers aantreft, is dat dus geen verval maar onderhoud.

De gemeentelijke bron noemt geen namen van kunstenaars bij de afzonderlijke werken en geen exacte locaties. Dat is precies wat het MAU straks moet oplossen, met bordjes bij elk werk.

De pleinen: waar je gaat zitten

Het oude centrum heeft meer terrassen dan je op het eerste gezicht denkt, omdat ze over kleine pleintjes verspreid liggen in plaats van op één boulevard.

Je vindt ze op de pleinen de los Marineros, la Villa, Manuel Miró, el Mosquit, España en Beato Sendra, en in de straten Campanari, Mayor, Justicia, 2 de Mayo, Torreones en Pescadores.

Twee praktische tips. De calle del Campanar geldt als de kleurrijkste straat van de wijk; ga daar zitten als je iets wilt zien terwijl je eet. De calles San Roque en Pescadores horen bij de smalste, en daar is het koeler op een hete dag.

De plaza de la Villa is het plein waar iets gebeurt: daar staan de concerten en het Festival SOMIART.

Wanneer je moet gaan: de agenda van het Poble Antic

De wijk heeft een eigen programma, en dat is bewust over het jaar uitgesmeerd.

• Maart: LA NIT ENCESA.
• Juli en augustus: een videomapping van twaalf minuten op de gevel van de Ajuntament Vell, het oude gemeentehuis.
• Het hele jaar: CALPSULAS, met microtheater in de Ajuntament Vell en in het Museu de La Senyoreta.
• Eerste en derde zaterdag van de maand: de schildersgalerie in de calle Santísimo Cristo.
• In de zomer: gratis rondleidingen. In augustus 2026 vertrokken die om 19:00 vanaf de Casa de Cultura en duurden ze ongeveer 45 minuten. Controleer per jaar, want dit wisselt.

De rondleidingen raken stelselmatig vol volgens de gemeente. Boek dus vooruit in plaats van te komen opdagen.

Combineren met de Peñón en de haven

Het oude centrum is te klein voor een hele dag, en dat hoeft ook niet, want het ligt tussen twee andere dingen in.

De Peñón de Ifach. De rots is vanuit de wijk zichtbaar en in een kwartier met de auto bereikbaar. Let op: voor de Ruta Roja naar boven moet je vooraf reserveren, er gaan er maar driehonderd per dag omhoog. Hoe dat werkt, staat in onze gids over de beklimming.

De haven. Aan de voet van de rots, met de vissersafslag en de restaurants. Logische volgorde voor een dag: het oude centrum in de ochtend, lunch in de haven, en de rots voor wie nog energie heeft.

Het strand. Het Arenal-Bol ligt aan de andere kant. In het laagseizoen is dat een prima wandeling van twintig minuten vanaf de haven.

Praktisch en veelgestelde vragen

Wat kost het? De wandeling zelf niets. De straten, de muurschilderingen en het haakwerk zijn openbaar.

Wat zijn de openingstijden van het Torreó en de musea? Dat hebben wij niet kunnen vaststellen. Er staat geen betrouwbaar actueel overzicht online dat wij konden verifiëren. Vraag het bij het toeristenbureau van Calpe voor je omhoog loopt.

Is het geschikt voor een kinderwagen? Matig. Hellingen en kasseien. Een draagzak werkt beter.

Hoe lang doe ik erover? Anderhalf uur lopend en kijkend, een halve dag met musea en een terras.

Is er schaduw? In de smalle straten wel, op de pleinen niet altijd. Het haakwerk helpt.

Kan ik er in het laagseizoen heen? Juist dan. Het programma is uitgesmeerd over het jaar en de wijk is dan leeg.

Wanneer is het er het drukst? Tijdens de Moros y Cristianos in oktober. Dat is spectaculair maar geen moment voor een rustige wandeling. Zie onze gids bij het feest.

Over de auteurMilo Schuijt

Milo Schuijt is ondernemer en dj aan de Costa Blanca. De plekken waarover hij schrijft, kent hij uit zijn eigen agenda: hij woont, werkt en draait er.

Wil je de andere kant van Calpe zien, lees dan over het Club Social van Bofill en de urbanisatie La Manzanera.