74 jonge zeeschildpadden halen de zee, midden in een onweersnacht

Het is het soort nieuws waar je vrolijk van wordt. In de nacht van 10 september, rond vier uur, kwam op een strand in Dénia het tweede nest van de vrouwtjesschildpad Mona uit. Vierenzeventig jongen kropen naar het water, terwijl het regende, de zee ruw stond en het tij hoger kwam dan verwacht. Een ploeg vrijwilligers had dat nest bijna veertig dagen bewaakt, en stond er ook die nacht.

Wat er die nacht gebeurde

De omstandigheden waren zo ongeveer het tegenovergestelde van ideaal. Hevige regen, een woelige zee en een vloed die onverwacht een deel van het strand overspoelde. Op zo’n moment kan een nest verloren gaan: als het zeewater de eieren bereikt, is het afgelopen.

Dat gebeurde niet, omdat er mensen stonden. Leden van de vereniging Eucrante hielden samen met het gemeentebestuur van Dénia en de vereniging El Portet de rand van het nest droog en hielden het water tegen. Rond vier uur ’s nachts brak het eerste jong door, en daarna ging het snel: vierenzeventig kleine schildpadden werkten zich over het zand naar de branding.

Bijna veertig dagen wachten

Wat je op de beelden niet ziet, is de aanloop. Een nest van de onechte karetschildpad ligt ongeveer twee maanden in het zand, en in Dénia werd dit nest bijna veertig dagen onafgebroken bewaakt. Dat is het werk van Campamento Tortuga, een project van de gemeente met Eucrante, dat dit jaar 230 vrijwilligers op de been bracht in middag- en nachtdiensten.

Het kamp stond op het strand Les Albaranes, waar vier nesten lagen: twee van de schildpad Diana en twee van Mona, die dit jaar terugkeerde naar Dénia. Met een vijfde nest dat nooit precies werd gelokaliseerd komt de stad dit seizoen op ongeveer vijf. Bij de kust van Valencia is dat uitzonderlijk veel.

Een seizoen dat records brak

Deze uitkomst was niet de eerste verrassing van de zomer. Op 27 augustus kwamen op Les Albaranes twee nesten vrijwel tegelijk uit, dat van Mona en dat van Diana, goed voor ongeveer 146 jongen in één nacht. Zo’n gelijktijdige uitkomst was aan de Valenciaanse kust niet eerder vastgelegd.

Dat schildpadden hier komen nestelen is geen toeval meer. De Comunitat Valenciana telt de laatste jaren de meeste zeeschildpadnesten van Spanje, en wetenschappers zien er een aanwijzing in dat de soort zijn broedgebied naar het westen uitbreidt nu de zee opwarmt. Achter elk nest zit een keten van organisaties: naast Eucrante en de gemeente ook de Universitat de València, het Oceanogràfic en de Generalitat.

Wat jij moet doen als je er een ziet

Dit is het praktische deel, en het is kort. Zie je op het strand een schildpad, verse sporen in het zand of iets dat op een nest lijkt: bel 112 en blijf op afstand. Niet aanraken, niet fotograferen met flits, geen kring omheen vormen. Via 112 komt de Red de Varamientos in actie, het strandingennetwerk waarin het reddingsteam van de Fundación Oceanogràfic samenwerkt met onderzoekers van de Universitat de València. Dat protocol staat sinds 2017 vast.

Een deel van de nesten aan deze kust is juist door gewone strandgangers gevonden, dus die ene telefoon doet er echt toe. Zit je ’s avonds op het strand in het nestseizoen, houd dan fel licht en muziek beperkt: pasgeboren schildpadjes oriënteren zich op de helderheid van de horizon, en een telefoonzaklamp stuurt ze de verkeerde kant op.

Waar je hier zeeleven ziet

Nesten opzoeken heeft geen zin, die locaties worden om goede redenen niet rondgebazuind. Wel de moeite waard is het zeereservaat rond de Cap de Sant Antoni, tussen Dénia en Xàbia, waar duiken en snorkelen onder voorwaarden mag en waar de onderwaterwereld merkbaar rijker is dan daarbuiten.

Verder hoef je niet ver te zoeken. De rotskust van Les Rotes in Dénia is met een snorkel al genoeg voor een uur kijkplezier, en vanaf de boten die hier langs de kust varen zie je in de zomermaanden regelmatig dolfijnen. Dat zijn de momenten waarop je begrijpt waarom mensen hier veertig nachten bij een gat in het zand gaan zitten.

Over de auteurMilo Schuijt

Milo Schuijt is ondernemer en dj aan de Costa Blanca. De plekken waarover hij schrijft, kent hij uit zijn eigen agenda: hij woont, werkt en draait er.